یک نویسنده گمنام سنت میگوید هر کس در دوران زندگی اش ، میتواند دو کارکرد داشته باشد:"ساختن "یا "کاشتن".سازندگان شاید سالها در کار خود بمانند و سازندگی شان مدتها طول بکشد.اما روزی میرسد که کارشان به پایان میرسد در این هنگام باز میایستند و در میان دیوارهای خود ساخته محصور میشوند . وقتی کار ساختن پایان میگیرد ، زندگی معنایش را از دست میدهد.

اما کسانی که میکارند ، اینان گاهی ، هنگام توفان و تغییر فصل ها رنج میبرند و گاهی – به ندرت – خسته میشوند . اما یک باغ ، بر خلاف یک ساختمان هرگز از رشد باز نمیماند . و همان زمانی که نیازمند توجه باغبان است ، میگذارد زندگی برای باغبان ماجرایی عظیم باشد.

باغبانان در میان جمع یکدیگر را باز میشناسند ، چرا که میدانند در سرگذشت هر گیاه ، رشد در سراسر زمین نهفته است.

من ده هزار سال پیش به دنیا آمده ام .

روزی ، در خیابان ، در شهر

پیرمردی را دیدم ، نشسته بر زمین

کاسه ی گدایی در پیش ، ویولونی در دست،

رهگذران باز میماندند تا بشنوند،

پیرمرد سکه ها را میپذیرفت ، سپاس میگفت

و آهنگی سر میداد،

و داستانی میسرود،

که کمابیش چنین بود:

من ده هزار سال پیش به دنیا آمدم

و در این دنیا هیچ چیز نیست که قبلاَ نشناخته باشم.

خوب بالاخره دومین مکتوب هم تمام شد .خیلی طولانی و خیلی با وقفه اما تمام شد .

نمیدونم باور کردنش راحته یا نه اما من با این کتاب زندگی کردم .هر وقت کم میآوردم میآمدم و لینک دومین مکتوب کنار وبلاگ را انتخاب میکردم و داستانهاشو پشت سر هم میخوندم از همون اول اول .

و جالب بود که به داستان پنجمی نرسیده جواب و راه حل را میگرفتم و به بقیه کارام میرسیدم جالبی کار این بود که با خوندن این داستانها هر سری یه نتیجه ای میگرفتم .کوتاه ولی کامل مثل یه راهنمای خوب که سریع و مستقیم میگه باید چی کار کنی .مثله آبی روی آتیش، آروم آرومت میکنه. نوشته هاش تمام شد اما مطمئنم که تا پایان عمرم باهام هست.

من از نوشتن داشتانهای پائلو تویه وبلاگم افتخار میکنم .

ممنونم پائلو . هر چند ندیدمت .

نویسندۀ آرژانتینی ، خورخه لوییس بورخس ، در  هشتاد سالگی در مکزیک بود . پس از روزها گفت و گو ، کنفرانس و مراسم بزرگداشت ، بورخس توانست یک بعد از ظهر آزاد پیدا کند .خواهش کرد او را به دیدن اهرام آزتک های یوکاتان ببرند.برایش توضیح دادند که این سفر بسیار خسته کننده است و برای آن باید از تاکسی ، هواپیما و جیپ استفاده کرد.بورخس اصرار کرد و توانست وادارشان کند او را تا اوکسمال ببرند.

در پایان روز، پس از چندین بار تغییر مسیر ، به آنجا رسید . در برابر هرمی متعلق به قرن دهم نشست . و یک ساعت تمام ، بی آنکه چیزی بگوید ، همانجا ماند .

سرانجام ، برخاست و از همراهان اش تشکر کرد: به خاطر این بعد از ظهر فراموش نشدنی از شما متشکرم.

میدانیم که بورخس نابینا بود .اما این مانع آن نشد که با روح خود همه چیز را درک نکند.

کاریمی آسمان تعریف میکند :

دیگو با دریا آشنا نبود .سانتیاگو کوادلوف او را برد تا اقیانوس را کشف کنند .روزها به سوی جنوب سفر کردند .یک روز عصر ، سانتیاگو به دیگو گفت :پشت آن تپه ها ، دریاست .

قلب پسرک از هیجان تپید و بی آنکه منتظر کسی بماند ، به میان شن ها دوید و ناگهان در برابر اقیانوس بود.

چنان عظیم بود ، چنان درخشان بود که پسرک گنگ ماند . وقتی صدایش را باز یافت ، فریاد زد : چقدر بزرگ است  ! کمک ام کن تا نگاهش کنم !

و استاد چنین تفسیر میکند :

همانطور که هیچ کس نمیتواند به ما کمک کند تا اقیانوس را بنگریم ، نمیتوانیم از چشمهای هیچ کس برای فهمیدن و تمییز آنچه بر ما رخ میدهد یاری بجوییم.

مجرا سازی فرآیند تماس انرژی درونی و بیرونی است.

شیوه ای را شرح میدهم که معمولاً به کار میرود و حدود 10 دقیقه طول میکشد.

جای آرامی بنشینید ، بهتر است پایان روز و هنگام خستگی باشد.چشمهاتان را ببندید ، به هر چه میل دارید ، بیندیشید .کمی بعد ، دعا کنید . پرتوی از نور الهی ، از شما محافظت و به شما یاری میکند.سپس حرف بزنید :در واژهاتان به دنبال منطقی نباشید ، وبه آواهای دهانتان گوش بدهید.پس از تقریباً یک هفته ، آواها کم کم به واژه ها و واژه ها به عبارتها تبدیل میشوند و فرشتهٔ شما این مجرا را برای برقراری ارتباط با شما به کار میگیرید .سازش های لازم را با خود انجام دهید ، و با نظم و ترتیب تمرین کنید .هرگز در طی یک مجراسازی ، هشیاری خود را به کار نبرید ؛ چون نا لازم و خطرناک است .

یک جهان روحانی هست – در برقراری رابطه با این جهان بکوشید.

مارسیا فرریاس داستان مردی را به یاد میآورد که به سقراط نزدیک شد و گفت :

-          از آنجا که بسیار با شما دوست هستم، لازم است چیزی را بگویم!

سقراط گفت:

-         صبر کن ! آیا سه آزمون را گذرانده ای ؟

 نخستین آزمون را انجام داده ای ؟ آیا میدانی که آن چه به من میگویی حقیقت دارد؟

خوب مطمئن نیستم اما شنیده ام که میگویند...

 آيا آزمون دوم را انجام داده ای ؟ آزمون خوبی را .آیا گفتهٔ تو برای من خوب است؟

نه... کاملاً بر عکس...

اگر آزمون حقیقت و خوبی را انجام نداده ای،پس حتماً آزمون فایده راانجام نداده ای .

 آنچه میخواهی برایم بگویی ، مفید است؟

مرد گفت :مفید؟خوب ،مفید نیست.

فیلسوف با لبخند نتیجه گرفت :

اگر موضوع نه حقیقت دارد ، نه خوب است و نه مفید، بهت است خود را نگرانش نکنی.

وقتی کار بر روی چیزی را آغاز میکنید ٰ همواره جریان مخالفی در برابر شما وجود خواهد داشت.اگر بتوانید از دشواریهای نخستین عبور کنید ٰ آن جریان مخالف تقویت خواهد شد.

باید از این امر بهره بگیرید .میل به جلب رضایت تمام مردم دنیا باعث پیشرفت نمیشود.تنها میان حالان در این امر موفق میشوند و حتا همین هم مشروط به قربانی های شخصی بسیار است.

نیز نفرت یا بیزاری از کسی که شمار را دوست ندارد  ٰ شمار را پیش نخواهدبرد.مطمئن باشید که این نیز بخشی از کار است.

از انرِژی جریان مخالف برای پرورش اراده خود استفاده کنید تادر آنچه میکنید ٰ عمیقتر و جدیتر باشید ٰ آن را بپذیرید.

در همین حالٰ اگر این جریان شما را از راه خود جدا کرد ٰ به خاطر آن است که این راه مناسب شما نیست.در این صورت تنها دست خود خداوند میتوانسته این جریان مخالف را خلق کرده باشد.

سقراط فیلسوف را که انقلابی حقیقی در اندیشه بشری برانگیخت(و به همین دلیل به مرگ محکوم شد)، همواره مشغول قدم زدن در بازار اصلی شهر میدیدند.

یک روز ، یکی از شاگردانش پرسید:استاد،ازشما آموختیم که یک حکیم ، زندگی ساده دارد.شما حتا یک جفت کفش از خود ندارید.سقراط پاسخ داد :درست است.

شاگرد ادامه داد:با این حال ، هر روز شما را در بازار شهر ، و در حال تحسین کالاها میبینیم.آیا اجازه میدهید پولی جمع کنیم تا بتوانید چیزی بخرید؟

سقراط پاسخ داد:هر چه را که میخواهم دارم .اما عاشق این هستم که به بازار بروم تا ببینم آِِیا بدون این چیزها همچنان خشنود خواهم ماند؟